روسيه به 89 واحد اداري تقسيم شده است:

21 جمهوري، 6 منطقه كه “كراي” ناميده مي‌شوند (زيرا با كشورهاي خارجي مرز دارند)، 10 ناحيه خودمختار ملي به نام “اوكروگ” (حوزه)، 49 ابلاست (استان)، يك منطقه خودمختار، شهرهاي مسكو و سنت پترزبورگ كه موقعيت فدرال دارند. جمهوريهاي روسيه عبارتند از آديگه‌يه، آلانيا (استياي شمالي)، آلتاي، باشقيرستان، بورياتيا، چچن، چوواشيا، داغستان، اينگوشتيا، كاباردينو بالكاريا، كالميكيا، قره‌چاي-چركس، كارليا، خاكاسيا، كومي، ماري ال، موردوويا، ساخا (ياقوتيا)،‌ تاتارستان، تووا و اودمورتيا. “كراي‌” ها عبارتند از منطقه آلتاي، منطقه خاباروفسك، منطقه كراسنودار، منطقه كراسنويارسك، منطقه پريموريه و منطقه استاوراپل. نواحي خودمختار كه درون استانها يا “كراي”ها و تحت الاختيار آنها هستند عبارتند از آگا، چوكوتكا، اونكيا، خانتا مانسيا. كاورياكيا، ننتسيا، پرمياكيا، تايميريا، اوست اوردا و ياماليا. همچنين منطقه خودمختار يهودي وجود دارد. اين تقسيمات از لحاظ اندازه بسيار متفاوت مي‌باشند. مساحت جمهوري ساخا بيش از 3 ميليون كيلومتر مربع است در حالي كه مساحت اينگوشتيا كه كوچك‌ترين واحد كشور (به استثناي مسكو و سنت پترزبورگ) مي‌باشد قريب به 4300 كيلومتر مربع است.

جمهوريها، نواحي و مناطق خودمختار وارثين مستقيم ساختارهاي قومي مربوطه در دوران شوروي مي‌باشند. تنها جمهوري‌هاي چچن و اينگوشتيا از اين قاعده مستثني مي‌باشند و دو قطعه از جمهوري واحد چچن و اينگوش دوران شوروي هستند. عوامل اقتصادي و سياسي باعث شدند كه مهاجرت از اين مناطق و به اين مناطق شدت داشته باشد. در نتيجه اكثريت جمعيت بسياري از مناطق را روس ها تشكيل مي‌دهند.

همچنين عناوين تقسمات اداري ملي نيز بطور ملموس تغيير يافته است. روسيه در دوران شوروي شامل 16 جمهوري خودمختار، 5 استان خودمختار و 10 ناحيه خودمختار بود. اواخر سال هاي 1990 عنوان خودمختار از اسم جمهوريها حذف و 4 استان از 5 استان خودمختار به درجه جمهوري ارتقاء داده شدند. از آن دوره تاكنون اسم برخي جمهوريها تغيير يافته و نام محلي جانشين نام روسي شده است (مانند باشقورتوستان بجاي باشقيريا، تاتارستان بجاي تاتاريا، ساخا بجاي ياقوتيا، آلانيا بجاي استياي شمالي).